Jak uniknąć choroby wysokościowej? Poradnik dla wspinaczy

GóryOsoby planujące zdobywać wysokie górskie szczyty muszą przygotować się na to, że ich ciała zostaną wystawione na ogromną próbę. Nie chodzi tutaj bynajmniej jedynie o wyzwania kondycyjne, ponieważ przy pokonywaniu wysokości powyżej 2500 m n.p.m. wystawiamy się na ryzyko choroby wysokościowej, czyli zespołu objawów związanych z brakiem przystosowania organizmu do panujących na ogromnych wysokościach warunków.

Znajdują się wśród nich symptomy naprawdę groźne, dlatego osoby planujące zaatakowanie najwyższych szczytów powinny dowiedzieć się, jak się przed nimi zabezpieczyć.

Przyczyny choroby wysokościowej

Na kilkutysięcznych wysokościach ciśnienie atmosferyczne staje się bardzo niewielkie, co powoduje zmniejszenie stężenia tlenu w organizmie człowieka. Ludzki organizm reaguje na to zjawisko poprzez szereg wyrównawczych mechanizmów mających na celu zwiększenie zaopatrzenia w tlen, takich jak przyspieszona akcja serca oraz szybszy i głębszy oddech. Jednak ze względu na nieuniknione ograniczenia ludzkiego ciała, szczególnie na wysokościach powyżej siedmiu tysięcy metrów nad poziomem morza te mechanizmy mogą zacząć po prostu zawodzić i wtedy właśnie objawy choroby wysokościowej zaczynają dawać o sobie znać. Dotyczy to również osób, których organizmy są zdążyły stać się stosunkowo dobrze przystosowane do dużych wysokości.

Odmiany choroby wysokościowej

Pod pojęciem "choroba wysokościowa" kryje się kilka typów chorób związanych z brakiem adaptacji organizmu do warunków panujących na dużych wysokościach. Należą do nich:

  • AMS (Acute Mountain Syndrome), czyli ostra choroba górska, pojawiająca się już na wysokościach powyżej 2500 metrów i manifestująca się między innymi bólami głowy, bezsennością, utratą apetytu i nudnościami; może pojawić się nawet po kilku godzinach,
  • HAPE (High altitude pulmonary edema), czyli wysokościowy obrzęk płuc występuje na wysokościach powyżej 3 tys. metrów n.p.m. i jej objawy to między innymi kaszel, przyśpieszone tętno, duszność nawet przy małym wysiłku; pojawia się zazwyczaj po upływie doby,
  • HACE (High Altitude Cerebral Edema), czyli wysokościowy obrzęk mózgu pojawia się na wysokościach powyżej 4000-5000 m n.p.m., a jej objawy to między innymi intensywny ból głowy, nudności oraz zaburzenia świadomości; podobnie jak HAPE, pojawia się po upływie dwudziestu czterech godzin.

Sposoby zapobiegania chorobie wysokościowej

Chociaż występuje kilka odmian choroby wysokościowej, można wymienić pewne uniwersalne zasady, którymi należy się kierować, by uniknąć nadwyrężenia organizmu podczas zdobywania wysokich szczytów. Trzeba więc pamiętać, by wspinać się bez pośpiechu, regularnie nawadniając przy tym organizm i uważnie obserwując reakcje swojego ciała; przy wystąpieniu jakichkolwiek z wyżej wymienionych objawów konieczny będzie dłuższy postój oraz wzięcie odpowiednich leków.

W przypadku AMS będzie trzeba zastosować leki przeciwwymiotne, jeżeli przytrafia się nudności, na ból głowy pomoże zaś paracetamol. Przy objawach HAPE konieczne będzie zaś wzięcie nifedypiny oraz zastosowanie komory hiperbarycznej, zaś w przypadku HACE będzie trzeba wziąć deksametazon.

Autor: www.elcap.pl.

Komentarze